Λόγια από καρδιάς

Η ψυχολογία μας προέρχεται από τα γεγονότα που ζούμε στην καθημερινότητα μας και από το τι χρώμα τα βλέπουμε όλα. Τα θετικά συμπεράσματα μας κάνουν να χαμογελούμε και τα αρνητικά να κλαίμε. Το πρόβλημα μας όμως είναι ότι τα θετικά δεν τα βλέπουμε και νιώθουμε απλά ότι η καθημερινότητα μας είναι ίδια και βαρετή. Όταν όμως κάτι συμβεί λέμε...

"Γιατί σε εμένα; Δεν ήμουν μια χαρά τόσο καιρό;" Γιατί όμως την θεωρούσες βαρετή τότε; Κάποτε με ρώτησαν...

"Τι κάνεις?" και είπα "Τα ίδια". Η απάντηση ήταν "Πάλι τα ίδια; Δεν βαρέθηκες;" Απάντησα "Καλά δεν είναι να είναι ίδια; Είναι καλύτερο να αλλάξει; Μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο αλλά μπορεί και το αντίθετο. Δεν το διακινδυνεύω. Καλύτερα το ίδιο παρά να προσμένω μία αλλαγή που δεν γνωρίζω τις επιπτώσεις της".

Όταν είναι να γίνει κάτι καλό θα γίνει, όταν είναι να γίνει κάτι κακό πάλι θα γίνει. Δεν χρειάζεται να προσμένουμε  να αλλάξει κάτι εκτός αν θέλουμε και προσπαθούμε να αλλάξουμε την ζωή μας σε κάτι που έχουμε εξακριβώσει ότι είναι καλύτερο.

Ο άνθρωπος θέλει χρόνο για να αλλάξει κάτι στην ζωή του. Γιατί; Πάντα ο εγκέφαλος χρειάζεται χρόνο για να σκεφτεί και να βγάλει ένα αποτέλεσμα που θα το εμπιστεύεται 100%. Υπάρχουν άνθρωποι που οδηγούνε τους εαυτούς τους στο άγνωστο σαν μια εμπειρία ζωής. Από τα λάθη λένε μαθαίνεις. Αλλά αυτό το αποτέλεσμα που θα έχει κάνει τον κύκλο του μέσα στον εγκέφαλο του, μετά από τόσες δοκιμασίες που θα το έχει περάσει, σίγουρα θα είναι πιο καλό και πιο ώριμο.

Υπάρχουν προβλήματα που δυστυχώς ο περιορισμένος χρόνος σου δεν σε αφήνει να τα επιλύσεις. Γι' αυτά απλά πρέπει να σηκωθείς από εκεί που σε έχουν ρίξει και να γίνει πιο δυνατός ξέροντας ότι την επόμενη φορά θα ανταπεξέλθεις καλύτερα και ίσως τα χειριστείς με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο. Ίσως να νιώθεις ότι δεν μπορείς αλλά πάντα θα βρίσκεις τον τρόπο κάθε φορά. Νιώθω ότι ο Θεός με δοκιμάζει και ότι κάθε τι που με ρίχνει κάτω Εκείνος λυπάται και όταν με βλέπει να σηκώνομαι πιο δυνατή Εκείνος χαμογελάει.

Δεν είμαστε φτιαγμένοι για να υποφέρουμε. Μπορούμε να καταφέρουμε να επιβιώσουμε σε οποιαδήποτε δοκιμασία μας προκληθεί στην ζωή μας και να γίνουμε δυνατότεροι επιλύοντας την. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που δυστυχώς έχουν σοβαρές αρρώστιες αλλά και γι' αυτές παλεύουν μέχρι τέλους. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα. Σκεφτείτε απλά τι δύναμη θέλει όταν γνωρίζεις το αποτέλεσμα.

Στεναχωριέμαι πολύ γι' αυτούς που καταστρέφουν μόνοι τους τον εαυτό τους ή γι' αυτούς που νομίζουν ότι δεν είναι και τόσο δυνατοί και δίνουν ένα τέλος στην ζωή τους. Ξέρετε, όταν περνάνε πια όλα, γελάμε γι' αυτά ή απλά τα θυμόμαστε σαν μία κακή ανάμνηση. Αυτοί οι άνθρωποι δεν γελάνε πια και δεν βρίσκονται στην ζωή για να τα θυμούνται και αυτό είναι θλιβερό. Τώρα όταν έχεις να πάρεις μία απόφαση που δεν λύνεται, το να βγάλεις τον εαυτό σου από αυτήν την διαδικασία και να δώσεις ένα τέλος στην ζωή σου αυτό δεν είναι λύση, ούτε λύνει το πρόβλημα. Τα περισσότερα προβλήματα από ότι ξέρω είναι λόγο οικονομικών. Έχουν χρέη πολλά και δεν μπορούν να τα ξεπληρώσουν. Τώρα όμως ξεχρέωσες αφού έδωσε ένα τέλος στον πόνο σου; Όχι. Έστειλες τα χρέη σου στα παιδιά σου, τον πόνο σου στην οικογένεια σου. Εάν σου πήραν το σπίτι και η οικογένεια σου ζει στον δρόμο πια, τώρα ζει χωρίς εσένα. Αυτοί πονάνε περισσότερο τώρα χωρίς εσένα.

Δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο σε εμένα αλλά ούτε θα το ήθελα να συμβεί. Ούτε σε εσάς πιστεύω. Θα μπορούσε ο καθένας από αυτούς να ζήσει άλλα 20 χρόνια ή 30 ή και παραπάνω. Πόσα πράγματα έχουν χάσει από την ζωή τους. Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι στον κόσμο που έχουν σοβαρές αρρώστιες και γνωρίζουν ότι ο χρόνος τους είναι πια περιορισμένος και θα έδιναν τα πάντα για να είχαν αυτά τα χρόνια που αυτοί οι άνθρωποι έχουν στερήσει από τον εαυτό τους. 

Μην απογοητεύεστε και μην καταστρέφετε τον εαυτό σας. Πάντα θα βρέχει αλλά μετά από κάθε βροχή βγαίνει το ουράνιο τόξο. Αυτό να προσμένετε όπως το προσμένω και εγώ.

Τα λόγια μου να είναι ασήμαντα γι' αυτούς που νομίζουν ότι είναι υπεράνω και σημαντικά γι' αυτούς που τα καταλαβαίνουν.

Σχόλια